ความน่าหลงใหลของร่มบ่อสร้างและประวัติความเป็นมา

ร่มบ่อสร้าง เป็นผลิตภัณฑ์ที่สร้างชื่อให้แก่จังหวัดเชียงใหม่มาเป็นเวลายาวนานหลายชั่วอายุคนแล้ว นักเดินทางที่เดินทางผ่านจังหวัดเชียงใหม่จำนวนมากจะต้องมาแวะเวียนไปที่อำเภอสันกำแพง เพื่อดูกระบวนการทำ ร่ม และก็เลือกซื้อผลิตภัณฑ์ติดไม้ติดมือกลับไปเป็นของที่ระลึก โดยชาวบ้านทั้งตำบลและก็รวมถึงอีกหลายหมู่บ้านจากตำบลใกล้เคียงในพื่นที่อำเภอสันกำแพง รวมทั้งอำเภอดอยสะเก็ตในจังหวัดเชียงใหม่แล้ว ล้วนแล้วแต่เป็นแหล่งผลิตร่มบ่อสร้างด้วยกันทั้งสิ้น หากพูดถึงร่มบ่อสร้างนั้นอาจจะคิดถึงความงดงามเป็นเอกลักษณ์ของจังหวัดเชียงใหม่แน่ๆ

ความเป็นมาร่มบ่อสร้าง

ร่มบ่อสร้างมีประวัติที่มาที่ไปตามตำนานเล่าขานกันว่าเมื่อร้อยกว่าปีก่อน ได้มีพระสงฆ์รูปหนึ่งชื่อของท่านคือพระอินถา แห่งสำนักวัดบ่อสร้างได้เดินทางธุดงค์ไปใกล้เขตชายแดนประเทศพม่า มีผู้มาทำบุญกับท่านเยอะแยะทั้งคนไทยและชาวเมียนมาร์

ในตอนเช้าวันถัดมามีชาวพม่าคนหนึงได้นำกลดมาถวายให้ท่าน เนื่องจากเห็นว่าท่านไม่มีกลด โดยเป็นกลดที่ชายพม่าคนนั้นสร้างขึ้นด้วยความสามารถตัวเอง เนื่องจากว่าพระอินถา สนใจในความรู้ ชอบเรียนประเพณีต่างๆและก็วิถีการดำรงชีวิตของแต่ละพื้นที่ ท่านก็เลยถามที่อยู่ของชายพม่าคนนั้น ซึ่งอยู่ไม่ไกลออกไปจากที่ท่านอยู่อาศัยเท่าไรเดินทาง 2-3 วันก็น่าจะถึง เมื่อชาวพม่ากลับไปแล้ว ท่านก็ถือกลดขึ้นมาพินิจมองว่า เขามีวิธีการทำกันเช่นไรถึงออกมาเป็นกลดแบบที่สามารถป้องกันทั้งแดดและก็ฟ้าฝนได้ ด้วยความสังสัยท่านก็เลยเดินทางเข้าประเทศพม่าโดยทันที เนื่องจากท่านตั้งใจจะไปเล่าเรียนแนวทางการทำกลดนี้ให้จงได้

พอท่านผ่านชายแดนไปประเทศพม่าแล้วนั้นก็รีบร้อนเดินไปให้ถึงบ้านชายพม่าที่ทำกลดโดยทันที ใช้เวลาไม่กี่วันก็ถึง เมื่อถึงแล้วท่านได้มองเห็นชาวบ้านทำร่มใช้กางบังแดดและกันฝนอยู่ ซ้ำยังได้มองเห็นร่มขนาดใหญ่ที่เรียกว่าเป็นร่มสนามสำหรับใช้งานในเทศกาลหรือพิธีกรรมทางศาสนาต่างๆแต่ว่าร่มพวกนี้ทำด้วยกระดาษสาทั้งนั้น ติดด้วยยางและก็ทาด้วยน้ำมันเพื่อเป็นการป้องกันแสงแดดและก็ฝน ด้วยความสงสัยท่านก็เลยได้ถามชาวบ้านดูว่า กระบวนการทำร่มนี้จำเป็นต้องทำยังไงบ้างรวมทั้งใช้อุปกรณ์อะไรบ้าง ชาวบ้านก็อธิบายให้ท่านตั้งแต่ต้นจนถึงวิธีทำกระดาษสา ท่านก็เลยได้บันทึกไว้เป็นขั้นเป็นตอนกระทั่งเสร็จแล้วก็คิดที่จะนำกลับมาทดลองทำที่บ้านเพราะว่าเครื่องมือต่างๆทางบ้านพวกเราก็มีพร้อมเหมื่อนกัน ภายหลังจากท่านมองวิธีการทำแล้วก็ถามชาวบ้านพม่าถึงขั้นตอนการทำเสร็จ ท่านก็ได้เดินทางกลับวัด

พอถึงวัดพระอินถาท่านก็ไม่ได้คอยช้าหาเครื่องมือต่างๆที่ได้เห็นและบันทึกมา และก็ชักชวนชาวบ้านช่วยเหลือกันหาและสอนวิธีทำทุกสิ่งทุกอย่าง จนถึงกำเนิดเป็นโรงเรียนฝึกการสอนวิชาทำร่มให้กับชาวบ้าน รวมทั้งเปลี่ยนเป็นอาชีพของคนบ่อสร้างมาจนกระทั่งปัจจุบันนี้

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *